طي ساليان گذشته بارها استعمار گران براي غارت و چپاول منابع منطقه خليج فارس هميشه با ارسال کشتي هاي جنگي همراه نيروهاي مسلح اقدام به کشتار و تجاوز به سرزمين هاي منطقه کرده اند و مي کنند.
کشور هاي منطقه اگر قبول دارند که منطقه خليج فارس منطقه اقتصادي است بايد از حظور نظامي بيکانه جدا جلوگيري کنند.
بيکانه و کشورهاي غربي به بهانه تحديد و ايجاد تنش بين ملل اين مناطق سعي دارند حظور نظامي خود را در منطقه همچنان مانند گذشته تثبيت کنند.
از حمله امريکا و انگليس به عراق اين بهانه براي افکار جهاني و منطقه خليج فارس شفاف شده است که در منطقه خليج فارس هيچ کشوري دشمن کشور ديگري نيست و اين انديشه ساخته پرداخته استعمار گران است.
در اين ميان ايران که بزرگترين و قدرتمند ترين کشور منطقه به حساب مي ايد بايد پيش قدم شده و با برگزاري جلسات و کنفرانسها با ارائه دلايل روشن ممنوعيت حظور نيروهاي بيکانه و عبور مرور کشتي هاي جنگي بيکانه در منطقه خليج فارس را به توافق کشورهاي منطقه برساند و به قانون تبديل شود .
براي تصويب اين قانون و ممنوعيت حظور بيکانه به هر شکل و انداز و نوع ايران نيازمند همکاري نزديک در عرصه هاي مختلف در منطقه است.
ايران بايد در منطقه با دعوت از کشورهاي منطقه و در صورت نياز مشارکت دادن کشورهاي منطقه در تمرينات نظامي براي تست سلاحهاي جديد اقدام کند.
در اين خصوص ايران بايد پيشقدم شود و کمي هم جديت و مهارت ديپلماتيک بکار گيرد.
کشورهاي منطقه بايد به اين باور برسند که حظور ناوهاي جنگي بيکانه در منطقه نه صلح را براي ان کشورها تثبيت مي کند و نه صلح را در کشورهاي ديگر بر قرار مي کند بيکانه داستان سازي مي کند که ايران خطري در منطقه به حساب مي ايد در صورتي که عملا خطر اصلي متجاوزان به سرزمين هاي اسلامي و مخصوصا رژيم عاصب اسرائيل مي باشد.
سران کشورهاي منطقه بايد درک کنند تا زماني که نيروهاي بيکانه در منطقه خليج فارس حظور دارند نه صلحي در منطقه خواهد بود نه استقلال حقيقي و واقعي ان کشورها رعايت خواهد شد زيرا طبق تجربه تاريخي و انتشار اسناد سازمان سيا حظور ناوهاي جنگي بيکانه براي تثبيت يا حمايت از سران کشورهاي عربي نيست بلکه حظور نيروهاي بيکانه در منطقه براي دخالت در امور کشورها و طراحي عمليات ترور و ايجاد وحشت مي باشد تا دشمن بتواند در شرايط تنش به غارت و سلطه و حمايت از اشغال کشورهاي اسلامي و به کشتار مردم و ترور دانشمندان منطقه ادامه دهد.
تنها زماني صلح و امنيت در منطقه خليج فارس ايجاد خواهد شد که نيروهاي بيکانه از منطقه خارج شوند.
اين مسئله بايد با همکاري و مشارکت همه کشورهاي منطقه به مرحله عمل برسد.
در اين ميان ايران مي تواند در صورت نياز با فشار اوردن به کشورهاي منطقه قانون ممنوعيت حظور نيروهاي بيکانه در منطقعه خليج فارس و تصويب ان را به مرحله عمل برساند گرچه اين کار نيازمند زمان و اقدامات و زمينه سازيهاي مخصوص خود را مي طلبد.
